Ofislerden evlere taşınmamızın üzerinden tam iki mevsim geçti. Birkaç mevsim daha böyle geçecek gibi görünüyor. Uzaktan çalışmanın yarattığı kısa vadeli faydalar aşikâr. Kısa-orta ve orta-uzun vadede uzaktan çalışmanın neden olacağı sorunlar bir süredir tartışılsa da konu hâlâ radar altı kalıyor gibi hissediyorum.

Medina Turgul DDB ve Twentify olarak “post-pandemi tüketicisini anlamak” için yola çıkarken amacımız pazarlamacılara Türk tüketicisine dair net tespitler sunabilmekti. Ancak araştırma boyunca gördük ki dönemle ve dönemin tüketicisiyle ilgili keskin çıkarımlarda bulunmak oldukça güç, hatta bir bakıma hatalı.

İçinden geçtiğimiz dönem sıkı bir stratejiyi dahi kahvaltı niyetine yiyebiliyor. İyi haber: Kurum kültürü gibi, içinden geçtiğimiz dönem de yönetilebilir. Yeter ki bunu isteyelim.

Nesiller arası farklara dair tespitlerde bulunmak bıçak sırtı bir konu. Zira, farklı kuşaklarla ilgili bir çıkarım yaparken bunun gerçekten nesille mi yoksa yaşam evresiyle mi ilgili olduğunu kestirebilmek oldukça güç. Yaşam evresi etkisini sıfırlamanın ideal yöntemi, aynı yaşam evresindeki farklı nesillere ilişkin bulguları kıyaslamak.

Reklamcılar olarak müşterilere, markalara, tüketicilere karşı sorumlu olduğumuz kadar doğaya ve insanlığa karşı da sorumluyuz. Günlük telaşlarımıza kapılıp bu sorumluluğumuzu aklımızdan çıkarmayalım. Olur mu?

Biz pazarlama iletişimcileri için nesillerin bugünkü tercihlerini doğru okumak, gelecekteki satın alma eğilimlerini doğru şekilde yönetebilmenin bir ön şartı. “Trend işte gelip geçer” dememek, nesillerin neden böyle bir trend yarattıklarını iyice bir anlamak gerekiyor.

Bundan sadece birkaç yıl öncesine kadar kampanya brief’lerinde “genç yetişkin” ya da “yeni mezun” rolünde karşımıza çıkan “millennial”lar artık aile kurup çoluk çocuğa karıştılar. Onlar artık “millennial” değil, “famillennial” ve en büyük korkuları bir şeyleri kaçırmak değil, yaşlanmak ve aile olmanın getirdiği sorumlulukla eğlencenin dışına atılmak.

Mutluluğu bir pazarlama öğesi olarak ele aldığımızda, bu kavramın tüketiciler nezdinde farklı karşılıklarının olduğunu görüyoruz. İşte bu öznellik, mutluluk kavramının farklı nesiller tarafından farklı şekillerde tanımlanmasına yol açıyor.

Kendini “gençlik markası” olarak tanımlayan markaların şu gerçeği göz önünde bulundurması elzem: Yaşam evresi sabit olsa da nesiller sürekli değişiyor ve yeni gelen nesil, bir önceki neslin “cool” saydığı trendleri elinin tersiyle itiyor.

20 yılı aşkın mazisiyle Türk dinleyici için yeni olmayan bu tür, popüler kültürü nasıl bu denli etkiler hale geldi?

Yeni bir nesil geliyor. Bu neslin estetik algısı, deneyim beklentisi ve müzik zevki bir önceki nesilden oldukça farklı. Haliyle bu nesli hedefleyen marka sahiplerinin yeni bir formül bulmaları gerekiyor.