Herkes özne olamaz. Ama özne olma ihtimalinin hâlâ var olduğunu bilenler, dünyayı bütünüyle vasata teslim etmez. Bu belki büyük bir zafer değildir. Ama düşüncenin neredeyse tamamen sustuğu bir çağda, küçümsenecek bir şey de değildir.

Otomasyon karşı konulamaz bir doğa kanunu olmasa da öyleymiş gibi yaşanıyor. Bu süreçte belirleyici olan karanlık endişeleri bireyler lehine gelişecek bir senaryoya nasıl dönüştürebiliriz?