55 yaş üstü kadınların yüzde 53’ü güzellik endüstrisinin kendileri için ürün yaratmadığını düşünüyor. Bu değersizlik hissi, sadece reklam görsellerindeki temsil eksikliğinden değil, ürünün keşfinden uygulanmasına kadar her aşamada karşılaşılan somut engellerden kaynaklanıyor.

28 Şubat 2026’da ABD ve İsrail’in İran’a saldırısıyla başlayan savaş, bu yazıyı kaleme aldığım tarihte de ne yazık ki sürüyor. O ilk andan bugüne, Ortadoğu’dan gelen haberleri izlemeye çalışan herkesin zihninde aynı soru yankılanıyor: Neye inanacağım?

Digital Age Tech Summit için geri sayım başlarken, MediaCat nisan sayısı da etkinliğe özel kapağıyla okurlarıyla buluştu. Temamız: Powered by Human.

Bugün dizilerde karşılaştığımız marka entegrasyonları, eşitliğin tamamlandığı bir noktaya işaret etmiyor; fakat bilinçli bir yön arayışını görünür kılıyor. Bu arayışın değerli olması, süreklilik ve tutarlılıkla desteklenmesine bağlı. Klişelerden çıkmak bir eşik; yeni bir norm kurmaksa zaman, cesaret ve ısrar gerektiriyor.

Hayatın absürtlüğü mizahın malzemesini çoğaltırken, Türkiye her dönemde kendi komedyenini (ve komedyasını) üretmeye devam ediyor. Yiğit Özgür’le komedinin ve komedi yapanın güncel durumuna dair…

Yapay zekâ reklam prodüksiyonunda hızı ve verimliliği artırırken, etik sınırlar ve insan dokunuşu olmadan ilerlediğinde markalar için itibar riskleri de barındırıyor. İlk örnekleri inceleyip sektör profesyonellerine sorduğumuzda görüyoruz ki asıl mesele, yapay zekâyı bir otomasyon sihirbazı olarak kullanmak değil, insan yaratıcılığını güçlendiren şeffaf bir iş ortağına dönüştürebilmek.

Bugün karikatür, dikkat ekonomisiyle rekabet eden ama hâlâ tepki üreten, düşündüren ve güldüren nadir formlardan biri. Asıl cevap artık geçmişe dönmek değil, bu yeni dünyada karikatürün kendine nasıl yeni mutfaklar kuracağını bilmekte yatıyor.

Teknoloji fırtınası, hissedemeyen bir toplum yaratmaya doğru gidiyor. Peki bu markalar için ne anlama geliyor?

Dijital dünyada kurulan ilişkiler uzun süre yüzeysellik üzerinden tartışıldı. Oysa bugün tablo daha karmaşık. Türkiye’de insanlar dijital mecralarda gittikçe yelpazesi genişleyen bireysel içerik üreticilerini takip etmekle kalmıyor, aynı zamanda bu kişilere karşı tanıdıklık, yakınlık ve duygusal bağ da kuruyor. Ancak bu bağlar, güçlü olduğu kadar kırılgan bir zemin de barındırabiliyor.

Kuşkusuz ekonomik, politik, ailevi, vd. pek çok neden işaret edilebilir olmakla birlikte karşımızdaki sorunu anlamada üzerinde durulması gereken bir husus da hayatın içinde okulun yerini medyanın, kitabın yerini de ekranın almasıdır.

Teknoloji entegrasyonunda lider olan telekomünikasyon gibi sektörler, müşteri memnuniyetinde genellikle gerilerde kalıyor. Peki bu paradoksu aşmak ve hatta yeni müşteri ediniminin kapılarını aralamak nasıl mümkün olabilir?

2026’nın başında olduğumuz bu günlerde, yapay zekâ alanında eşi benzeri görülmemiş bir hız ve gürültü var. O yüzden ben de Pareto prensibini kullanarak yüzde 80’lik etkiyi yaratacağını düşündüğüm üç temel trendi bu yazının konusu yapmak istedim.