Senfonico’nun yayınladığı rapor, 2026 insanının kusursuzluk illüzyonundan kopup dijital “arızaları” ve çelişkileri sorguladığı yeni bir bakış açısı sunuyor.
Yaratıcı ajans Senfonico, 2026 yılına girerken dijital çağın içine doğan veya ona eklemlenen modern insanın ruhsal röntgenini çekti. HOMO GLITCHUS: İnsanlık Hali adını taşıyan yeni rapor, alışılagelmiş “pürüzsüz tüketici” modellerini bir kenara iterek; insanın teknolojiyle olan sancılı, kaotik ama bir o kadar da gerçek ilişkisini masaya yatırıyor.
Raporun merkezinde yer alan “Glitch” kavramı, sistemi tamamen çökertmeyen ancak akışı bozan teknik arızaları temsil ediyor. Senfonico Strateji Ekibi, bu kavramı günümüz insanına uyarlıyor: Bilgi var ama huzur yok, seçenek çok ama netlik yok. Artık daha hızlı veya daha akıllı bir versiyona evrilmiyoruz; sadece bu yoğun dijital akışta hayatta kalabilmek için “glitch’leniyoruz.”
Raporda dikkat çeken en çarpıcı verilerden biri, dijital içeriklerin tüketim hızı. Eskiden haftalar süren akımların ömrü artık sadece algoritmik bir döngü kadar, yani yaklaşık 6-8 saat. “Gör-tüket-unut” döngüsüne giren hafızasız bir ekonomide, markaların tüketicinin dikkatini çekmesi her zamankinden daha zor hale geliyor.
Ekonomik ve sosyal şartlar, tüketiciyi artık ucuz ürün aramaktan ziyade “sistemi hack’lemeye” itiyor. TikTok’taki LifeHack (hayat hilesi) içerikleri son bir yılda yüzde 50 büyürken, Türkiye bu videoları izleme oranında Avrupa’nın zirvesine yerleşti. Tüketici, markanın sunduğu çözümden ziyade, kendi bulduğu “çıkış yollarını” kutsuyor.
Teknolojinin bize vaat ettiği o steril ve pürüzsüz hayat artık insanları yormuş durumda. Yapay zekanın getirdiği aşırı mükemmellik, insanı “kasıtlı sürtünme” ve küçük kusurlar aramaya itiyor. Canva’nın 2026’yı “Kasıtlı Kusur Yılı” ilan etmesiyle paralel olarak, insanlar artık anlamı pürüzsüzlükte değil, gerçek ve insani hatalarda arıyor.
Pazarlama dünyasının yıllardır savunduğu “markayı insanlaştırma” stratejisi, Homo Glitchus çağında bir bumeranga dönüşüyor. Bir markayı insan gibi görmeye başlayan tüketici, ona bir insan gibi yargılama yetkisini de kendinde buluyor. Herhangi bir operasyonel hata, artık teknik bir sorun olarak değil, “kötücül bir niyet” veya “toplumu manipüle etme çabası” olarak etiketleniyor.
“Biz hep bu markayı kullanırız” devri kapandı. Rapora göre marka sadakati artık bir bağlılık göstergesi değil, tüketici için “riskli bir davranış” olarak görülüyor. Yüzde 61’e varan şüphecilik oranıyla birlikte insanlar, kurumlara ve markalara karşı “öfkeli bir şüphecilik” besliyor. Bu durum, komplo teorilerini besleyen yeni bir influencer modelini de beraberinde getiriyor.
