Türbülansın geçici olduğunu düşünmek rahatlatıcı… Bu sektörde geçirdiğim yıllar bana bir şey öğretti: Bu coğrafyada dalgalanma istisna sayılmaz, olağan hava durumudur. Ama bir şey daha öğretti: Kötü havalarda toplanabilen masalar çok daha uzun süre kalıcı oluyor.
2013 yazının sonunda Brand Week Istanbul’u yapmaya karar verdiğimizde ülkede kimse bayram havasında değildi. Sert bir toplumsal gerilimin ardından gelen günlerdi ve yaratıcılar ile markalar için umudu diri tutacak bir zemine ihtiyaç vardı. O günlerde bize en sık sorulan soru “Şimdi zamanı mı?” olmuştu. Evet, zamanıydı. Ve yanıtımız hâlâ değişmedi, tam da şimdi zamanı.
14’üncü kez kapılarımızı açarken soru değişmedi, yalnızca daha kalabalık bir koro tarafından soruluyor. Kurlar, faizler, ticaret duvarları ve yapay zekânın her ay yeniden yazdığı iş tanımları aynı anda masada duruyor. Bu yılın temasına Türbülans dememizin nedeni basit. Bir durumu adlandırmadan onunla çalışmak mümkün değil.
Türbülanslı dönemlerde kurumların ilk refleksi içe kapanmak oluyor. Toplantılar kısalıyor, yolculuklar iptal ediliyor, karar yetkisi birkaç kişide toplanıyor. Herkes dünyayı kendi ekranından okumaya çalışıyor. Bu refleks anlaşılır ama pahalı. Belirsizlikte bilginin en değerli hâli, birbirini tanıyan insanlar arasında hızla dolaşan bilgi. Bir CMO’nun başka sektörden bir meslektaşıyla koridorda beş dakika konuşarak aldığı sinyal, bir dashboard’un üç ayda vereceğinden fazlası olabiliyor. Brand Week Istanbul’u bir konferanstan çok bir buluşma yeri olarak tasarlamamızın nedeni bu.
Burada kendi verimize de bakmak istiyorum. ERA Araştırma’nın geçen yıl bin 127 ziyaretçiyle yaptığı araştırmada Brand Week Istanbul’u “bilgi edinme fırsatı” olarak görenler yüzde 44, “networking fırsatı” olarak görenler yüzde 43, “markalara ilham kaynağı” olarak görenler yüzde 42 çıkmıştı. Üç işlevin neredeyse başa baş gitmesi bizim için iyi haber. Ama aynı araştırmada beni asıl düşündüren başka bir ayrım vardı. İlk kez gelenler etkinliği 5 üzerinden 4,31 ile değerlendirirken, daha önce de gelmiş olanlarda bu ortalama 3,86’ya iniyor. Fark en çok tema ve içerikte, bir de konuşmacı seçiminde açılıyor. Bunu şöyle okuyorum: Bizi en iyi tanıyanlar ilhamın ötesinde bir şey arıyor. Salondan bir kararla ya da en azından bir kararın iskeletiyle çıkmak istiyorlar.
Bu yılın programını o beklentiye cevap vermek için kurduk. Karar Odası’nda yöneticiler eksik bilgi ve daralan süre altında, gerçekçi bir kriz senaryosunda karar verecek. Doğru cevabı aramak yerine kararlarının bedelini birlikte görecekler. Akademileri, satıştan creator ekonomisine, medyadan stratejiye kadar, pazartesi sabahı uygulanabilecek bir şeyi masaya koymak üzere yeniden kurguladık. Sahnelerde ise türbülansı bir pazarlama fırsatı gibi süslemeyen, onu gerçekten yaşamış ve yönetmiş insanları dinleyeceğiz.
Aynı araştırmada dikkatimi çeken bir rakam daha vardı. Katılımcıların yüzde 49’u Brand Week Istanbul’a ilk kez geliyordu ve bu grubun dörtte birinden fazlası 24 yaşın altındaydı. Bunu bir büyüme göstergesinden fazlası olarak okuyorum. Bir süredir sektöre yeni giren kuşak, kariyerinin ilk yıllarını kesintisiz bir belirsizlik içinde geçiriyor. Onlar için Haliç Kongre Merkezi’ndeki bu üç gün, sektörün kıdemli isimleriyle aynı salonu paylaştıkları ve sorularını yüksek sesle sorabildikleri nadir anlardan biri. Bu kuşağa “her şey yoluna girince” yer açamayız. Yeri şimdi açmamız gerekiyor.
Türbülansın geçici olduğunu düşünmek rahatlatıcı. Bu sektörde geçirdiğim yıllar bana bir şey öğretti. Bu coğrafyada dalgalanma istisna sayılmaz, olağan hava durumudur. Bu havada iyi iş çıkaran markaların ortak bir özelliği var. Sarsıntının geçmesini beklemiyor, içinde hareket etmeyi öğreniyorlar. Bunu tek başına öğrenmek zor, birbirimizden öğrenmekse çok daha hızlı. 4 Kasım’da Haliç’te kurduğumuz masanın bunun bir sembolü olmasını umarım. Zira bu sektörde geçirdiğim yıllar bana bir şey daha öğretti. Kötü havalarda toplanabilen masalar daha uzun süre kalıcı oluyor.